• De prijs van de restafval-zakken gaat omhoog: een rol van 44 liter kost voortaan €16 in plaats van €12,50; een rol van 22 liter gaat van €6,25 naar €8.
  • Ook de afhaalprijs voor grofvuil stijgt: huis-aan-huis ophaling (max. 2 m³) gaat van €20 naar €30. En bij levering in het recyclagepark wordt de prijs per kilogram duurder.
  • De vaste afvalbelasting (de jaarlijkse heffing) stijgt, én tegelijk wordt het aantal “inbegrepen zakken” (het quotum) dat je krijgt in de basisdienst verlaagd.
  • Vanaf 2026 krijgen nieuwe huisvuilzakken een ander ontwerp (met gele bolletjes) — de oude grijze zakken kunnen nog gebruikt worden tot eind 2026.
  • De tarieven voor wie goed sorteert (PMD, papier, glas, textiel, gft/keukenafval, ...) blijven — voor zover de info al beschikbaar is — ongewijzigd.

De argumentatie van Limburg.net is duidelijk: de kosten voor verwerking (energie, verwerking, materiaal) zijn sterk toegenomen — een stijging van ~30%.

Hun doel: minder restafval per inwoner, meer recyclage, bijdragen aan Vlaamse doelstellingen tegen 2030.

Wat verandert niet (of voorlopig niet) — of is onzeker

  • De prijzen voor recycleerbare stromen (PMD, papier, glas, textiel, etc.) blijven volgens de bekendgemaakte plannen ongewijzigd.
  • De “gratis” zakken die je op basis van je afvalbelasting krijgt (het quotum) blijven bestaan — dus je krijgt in principe nog evenveel zakken als voorheen, maar het quotum kan wijzigen afhankelijk van gezinstype. Is dus voor discussie vatbaar.
  • Je mag de oude (grijze) zakken nog gebruiken tot eind 2026, dus je hoeft niet meteen nieuwe zakken te kopen — wat de drempel tot overconsumptie van zakken beperkt.

Waarom wij vrezen voor een toename van sluikstorten — en misschien terecht

Ons vermoeden dat prijsverhoging aanleiding kan geven tot meer sluikstorten wordt gedeeld door anderen, en er is logica achter:

  • Hogere kost voor restafval maakt afvaldumpen “buitenshuis” relatief goedkoper dan betalen voor zakken.
  • Als iemand bijvoorbeeld veel restafval produceert, kunnen de kosten dramatisch stijgen — dat kan ontmoedigen om extra zakken aan te kopen of afval correct aan te bieden.
  • De drempel om correct te sorteren (“werk ermee”, “neem moeite om afval te scheiden”) kan voor sommige mensen te hoog/te duur aanvoelen — dat wekt frustratie, wat sluikstorten kan triggeren.

In de berichtgeving bij de prijswijziging bevestigt Limburg.net dat de stijging bedoeld is om “bewuster sorteren” te belonen — maar dat impliceert dus ook dat wie dat weigert méér betaalt. Er is dus een reëel risico dat het beleid — al dan niet onbedoeld — sluikstorten kan aanmoedigen.

Wat je concreet kunt doen — en wat kan het lokaal bestuur wél of niet moet doen

Als inwoner of burger:

  • Sorteer je afval zo strikt mogelijk: restafval minimaliseren, recyclagestromen correct aanbieden — dat is nu economisch én ecologisch belangrijker.
  • Gebruik je quotum zakken eerst, plan extra zakken slechts indien nodig — om onnodige kosten te vermijden.
  • Heb aandacht voor alternatieven: bv. composteren (voor GFT/keukenafval), hergebruik, afval vermijden — dat loont nu dubbel.

Als je het lokaal bestuur bestuur of buurtgemeenschap vertegenwoordigt:

  • Communiceer goed naar bewoners: waarom prijsstijging, wat zijn voordelen, hoe wordt sorteren beloond.
  • Hou sluikstorten in het oog: verhoogt die na 1 januari 2026? Zorg voor goede handhaving, sensibilisatie, duidelijke info en voorzieningen.
  • Faciliteer sorteren: voldoende afvalstromen, duidelijke zakken, afhaalopties, alternatieven zoals compost.

Wat zeggen de cijfers

Wat we wél weten — Vlaamse (en deels Limburgse) cijfers 2015–2021

  • Er is periodiek een enquête door OVAM (en partners) geweest om de “hoeveelheden opgeruimd zwerfvuil & sluikstort” te meten, voor 2015, 2017, 2019 en 2021.
  • Volgens deze rapportering: de totale hoeveelheid “opgeruimd sluikstort” in Vlaanderen steeg van 19.829 ton in 2015 naar 27.248 ton in 2021.
  • Uitgedrukt per inwoner (Vlaanderen) nam die hoeveelheid sluikstort per persoon toe van 3,08 kg/inw in 2015 tot 4,10 kg/inw in 2021.
  • Dat is een stijging van ongeveer +37 % in totale tonnage en +33 % per inwoner sinds de nulmeting in 2015.
  • Voor “zwerfvuil” (klein afval, peuken, blikjes, etc.) wordt wél aangegeven dat de hoeveelheid per inwoner daalde tussen 2019 en 2021.

Kort samengevat: volgens de OVAM-enquêtes is sluikstort in Vlaanderen + opgeruimd sluikstort − toegenomen over 2015–2021.

Wat we kennen van Limburg zelf — maar beperkt

  • In het 2021-rapport gaf OVAM aan dat van de provincies enkel voor de provincie Limburg bruikbare cijfers werden ontvangen voor die enquêteperiode.
  • Concreet: in 2021 werd voor Limburg door de provincie zelf 19,2 ton opgeruimd sluikstort gemeld.
  • Voor hetzelfde jaar werd 22,8 ton zwerfvuil gemeld.
  • Maar: deze cijfers zijn klein in absolute omvang — dat duidt erop dat het niet gaat om de totale sluikstort in Limburg (alle afval, particuliere stortingen, buiten de “netheid-diensten” etc.), maar enkel de afval die “geregistreerd” werd door de provincie bij hun domeinen of verantwoordelijkheden.

👉 Kortom: ja — je vindt officiële data per provincie voor Limburg. Maar de “opgeruimde sluikstort” is waarschijnlijk slechts een fractie van wat er écht sluikstort wordt (privé-dumpingen, afgelegen locaties, ongeregistreerde opruimacties …), waardoor de cijfers een ondergrens vormen, niet de waarheid over alle sluikstort.

Wat je uit deze situatie kunt besluiten — en wat niet

  • Je kunt concluderen dat sluikstorten in Hechtel-Eksel juridisch verboden is en dat de gemeente formeel monitoring en meldpunten aanbiedt. Dat betekent dat sluikstort (en zwerfvuil) erkend zijn als issue.
  • Monitoring en registratie van sluikstorten is technisch en organisatorisch moeilijk: sluikstort gebeurt vaak verspreid, onregelmatig, ongerapporteerd — wat maakt dat enkel het deel “opgeruimd én gemeld” zichtbaar is in statistieken. Veel blijft vermoedelijk “onzichtbaar”.
  • Maar je kan niet met zekerheid zeggen of sluikstorten in de gemeente recent is toegenomen — althans niet op basis van open data. Er is geen publieke dataset die dit per jaar of per gemeente zichtbaar maakt.
  • Dat betekent dat argumenten op basis van “huis-aan-huis waarneming”, “gevoel” of “observeerbare toename” moeilijk te staven zijn met cijfermateriaal.

We kunnen wel volgende stappen overwegen

  • Contact opnemen met de milieudienst van het lokaal bestuur Hechtel-Eksel — mogelijk bestaat er interne rapportering of registratie van sluikstortmeldingen die niet publiek online staat.
  • Navragen bij OVAM of bij de intercommunale (of het lokale park van Limburg.net) — soms is er data op gewestelijk/provinciaal vlak die per gemeente “opvraagbaar” is.
  • Navragen bij gemeente- of buurtverenigingsniveau of er buurtinterventies, meldingen of opruimacties werden bijgehouden — dat kan soms een goede proxy geven voor evolutie van sluikstort.

Wordt vervolgd!